10 ประโยคจากซีรีส์เกาหลีที่คนเกาหลีใช้กันจริง

บทพูดในซีรีส์เกาหลีถูกเขียนมาเพื่อให้ฟังแล้วอิน มันจึงดราม่ากว่าภาษาพูดประจำวัน แบบเดียวกับที่ไม่มีใครพูดเหมือนซีรีส์ศาล บางประโยคคือสิ่งที่คนเกาหลีพูดเป๊ะ ๆ บางประโยคถ้าพูดที่ป้ายรถเมล์จะประหลาดมาก

มาคัดแยกกัน

ใช้จริง ใช้ตลอดเวลา

1. 진짜? / 진짜요?: "จริงเหรอ"

คำแสดงปฏิกิริยาที่มีประโยชน์ที่สุดคำเดียวในภาษาเกาหลี เสียงขึ้นสูงคือแปลกใจ เสียงเรียบคือกังขา

2. 대박: "ว้าว / ไม่จริง / สุดยอด"

เดิมแปลว่า "แจ็กพอต" ใช้ได้ทั้งกับข่าวดีและเรื่องหายนะ

3. 괜찮아요: "ไม่เป็นไร / ฉันโอเค / ไม่เอาค่ะ/ครับ"

ครอบคลุมทั้งการปฏิเสธข้อเสนอ การปลอบใจ และการบอกว่าอาหารมื้อนี้ก็ใช้ได้อยู่

4. 어떡해: "ทำไงดี / แย่แล้ว"

พูดกับตัวเองพอ ๆ กับพูดกับคนอื่น ครึ่งหนึ่งของความเครียดแบบเกาหลีระบายออกมาด้วยคำนี้

5. 밥 먹었어요?: "กินข้าวหรือยัง"

ไม่ใช่คำถามเรื่องอาหาร มันคือคำทักทายที่แปลว่า ฉันกำลังเช็คว่าเธอโอเคอยู่นะ เราเขียนไว้แล้วว่าทำไมมันถึงทำงานแบบนั้น

6. 화이팅: "สู้ ๆ"

พูดก่อนสอบ ก่อนสัมภาษณ์ และก่อนยกเฟอร์นิเจอร์ มาจากคำว่า "fighting" แต่ความหมายใกล้เคียงกับ โชคดีนะ มากกว่า

7. 수고하셨어요: "ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยาก"

พูดตอนเลิกงาน จบคลาส หรือจบภารกิจที่ทำร่วมกัน ไม่มีคำแปลภาษาอื่นที่ตรงเป๊ะ และพอเริ่มใช้จนติดแล้ว คุณจะคิดถึงมันเวลาพูดภาษาตัวเอง

ของจริง แต่หนักกว่าที่ซีรีส์ทำให้ดู

8. 사랑해요: "รักนะ"

ใช้จริง แต่ไม่ได้โปรยกันทั่วไป ในชีวิตประจำวันคำนี้ถูกเก็บไว้ใช้อย่างระมัดระวังและมีความหมายมาก ซีรีส์ใช้เป็นจุดหักเหของเรื่อง คนจริงใช้อย่างประหยัด

9. 보고 싶어요: "คิดถึงนะ"

ใช้กันจริง รวมถึงระหว่างเพื่อนและครอบครัว นุ่มกว่าและพบบ่อยกว่า 사랑해요 มาก แต่ก็ยังไม่ใช่คำที่พูดกับเพื่อนร่วมงานอยู่ดี

ใช้ได้ แต่ระวังน้ำเสียง

10. 뭐야: "อะไรเนี่ย / อะไรของเธอ"

โอเคกับเพื่อนสนิท แต่เสียมารยาทกับแทบทุกคนที่เหลือ เวอร์ชันในซีรีส์เล่นเป็นมุกตลก ส่วนเวอร์ชันชีวิตจริงขึ้นอยู่กับว่าคุณพูดกับใครและพูดยังไงล้วน ๆ ถ้าไม่แน่ใจ ใช้ 뭐예요? แทน

ประโยคที่มีแต่ในซีรีส์เท่านั้น

บางอย่างที่ได้ยินบนจอถูกขัดเกลาจนแทบไม่มีอยู่จริงในบทสนทนาประจำวัน:

• บทพูดยาว ๆ ดราม่า ๆ ที่ร่ายรวดเดียวจบกลางสนามบิน
• คำประกาศเจตนารมณ์สุดทางการ ที่ในชีวิตจริงคงส่งเป็นข้อความแชทแทน
• ตัวละครที่เรียกชื่อเต็มของอีกฝ่ายซ้ำทุกประโยค

ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ภาษาเกาหลีที่ผิด แค่เป็นภาษาเกาหลีเวอร์ชันการแสดง แบบเดียวกับที่ภาษาอังกฤษในหนังไม่ใช่ภาษาอังกฤษในออฟฟิศ

ทำไมความต่างนี้สำคัญกับผู้เรียน

ถ้าคุณเรียนภาษาเกาหลีจากซับไตเติลอย่างเดียว คุณจะได้คลังคำศัพท์ที่อารมณ์เข้มข้นแต่ใช้ได้ในสถานการณ์แคบมาก คุณจะรู้วิธีประกาศความในใจกลางสถานีรถไฟ แต่ไม่รู้วิธีขอน้ำแข็งน้อย

ทางแก้ไม่ใช่การเลิกดู แต่คือการฝึกพูดภาษาระดับ ธรรมดา ออกเสียงจริง สั่งของ เห็นด้วย พูดอ้อม ๆ แสดงปฏิกิริยา จนมันติดปากอัตโนมัติเท่ากับที่ประโยคดราม่าติดหัวคุณไปแล้ว

นั่นคือสิ่งที่ episode ของเราถูกสร้างขึ้นมารอบ ๆ: ฉากธรรมดาสิบฉาก ร้อยเรียงเป็นเรื่องราว ที่ภาษาเกาหลีที่คุณฝึกคือภาษาเกาหลีที่คุณจะได้ใช้จริง

อ่านต่อ: วิธีแชทให้เหมือนคนเกาหลี และสั่งกาแฟโดยไม่ค้างหน้าเคาน์เตอร์