10 วลีเกาหลีจากซีรีส์ที่คนใช้กันจริง

บทพูดในซีรีส์เกาหลีเขียนมาเพื่อให้ฟังเพราะ มันจึงดราม่ากว่าคำพูดในชีวิตประจำวัน แบบเดียวกับที่ไม่มีใครพูดจาเหมือนในละครศาล บางประโยคคือสิ่งที่คนเกาหลีพูดกันเป๊ะๆ แต่บางประโยคถ้าพูดที่ป้ายรถเมล์จะแปลกมาก

นี่คือการจัดหมวด

ใช้จริง ใช้ตลอดเวลา

1. 진짜? / 진짜요? "จริงเหรอ"

คำแสดงปฏิกิริยาที่มีประโยชน์ที่สุดในภาษาเกาหลี เสียงสูงขึ้นคือแปลกใจ เสียงเรียบคือสงสัย

2. 대박 "ว้าว / ไม่จริงน่า / สุดยอด"

เดิมแปลว่า "แจ็กพอต" ใช้ได้ทั้งกับข่าวดีและเรื่องหายนะ

3. 괜찮아요 "ไม่เป็นไร / ฉันโอเค / ไม่ต้องหรอก"

ครอบคลุมทั้งการปฏิเสธข้อเสนอ การปลอบใจ และการบอกว่าอาหารใช้ได้

4. 어떡해 "ทำไงดี / ตายแล้ว"

พูดกับตัวเองพอๆ กับพูดกับคนอื่น ความเครียดของคนเกาหลีครึ่งหนึ่งระบายออกด้วยคำนี้

5. 밥 먹었어요? "กินข้าวหรือยัง"

ไม่ใช่คำถามเรื่องอาหาร แต่เป็นคำทักทายที่แปลว่า ฉันเช็กดูว่าเธอโอเคไหม เราเขียนเรื่อง ทำไมถึงเป็นแบบนั้น ไว้แล้ว

6. 화이팅 "สู้ๆ"

พูดก่อนสอบ ก่อนสัมภาษณ์ และตอนช่วยกันยกเฟอร์นิเจอร์ มาจาก "fighting" แต่ความหมายใกล้กับ โชคดีนะ มากกว่า

7. 수고하셨어요 "ขอบคุณที่เหนื่อยด้วยกัน"

พูดตอนจบงาน จบคลาส หรือจบภารกิจที่ทำร่วมกัน ไม่มีคำแปลอังกฤษที่ตรงเป๊ะ และพอเริ่มใช้แล้วคุณจะคิดถึงมันเวลาพูดภาษาตัวเอง

ใช้จริง แต่หนักกว่าที่ซีรีส์ทำให้ดู

8. 사랑해요 "ฉันรักเธอ"

ใช้จริง แต่ไม่ได้โปรยกันทั่วไป ในชีวิตประจำวันเก็บไว้ใช้ในจังหวะที่มีความหมาย ซีรีส์ใช้เป็นจุดพลิกของเรื่อง แต่คนจริงใช้อย่างประหยัด

9. 보고 싶어요 "คิดถึงนะ"

ใช้กันจริง รวมถึงระหว่างเพื่อนและคนในครอบครัว นุ่มนวลและพบบ่อยกว่า 사랑해요 มาก แต่ก็ยังไม่ใช่คำที่พูดกับเพื่อนร่วมงาน

ใช้ได้ แต่ระวังน้ำเสียง

10. 뭐야 "อะไรเนี่ย"

ใช้กับเพื่อนสนิทได้ แต่หยาบกับเกือบทุกคนที่เหลือ เวอร์ชันในซีรีส์เล่นเพื่อความตลก ส่วนเวอร์ชันชีวิตจริงขึ้นอยู่กับว่าคุณพูดกับใครและพูดอย่างไรล้วนๆ ถ้าไม่แน่ใจ ใช้ 뭐예요? แทน

ประโยคที่เป็นดราม่าล้วน

บางอย่างที่ได้ยินบนจอถูกปรุงแต่งจนแทบไม่มีในบทสนทนาจริง

• บทรำพึงยาวเหยียดที่พูดรวดเดียวจบกลางสนามบิน
• คำประกาศเจตนารมณ์ที่เป็นทางการจัด ซึ่งชีวิตจริงคงส่งเป็นข้อความไป
• ตัวละครเรียกชื่อเต็มของอีกฝ่ายซ้ำในทุกประโยค

ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ภาษาเกาหลีที่ผิด มันคือภาษาเกาหลีเพื่อการแสดง แบบเดียวกับที่ภาษาอังกฤษในหนังไม่ใช่ภาษาอังกฤษในออฟฟิศ

ทำไมความต่างนี้จึงสำคัญกับผู้เรียน

ถ้าคุณเรียนภาษาเกาหลีจากซับไตเติลอย่างเดียว คุณจะได้คลังคำที่เข้มข้นทางอารมณ์แต่แคบมากในแง่สถานการณ์ คุณจะประกาศอะไรบางอย่างที่สถานีรถไฟเป็น แต่ขอน้ำแข็งน้อยหน่อยไม่เป็น

ทางแก้ไม่ใช่การเลิกดู แต่คือการฝึกพูดระดับ ธรรมดา ออกเสียงจริง ทั้งการสั่งของ การเห็นด้วย การพูดเลี่ยงๆ การตอบรับ จนกว่ามันจะอัตโนมัติเท่ากับประโยคดราม่าที่อยู่ในหัวคุณอยู่แล้ว

นั่นคือสิ่งที่คลาสของเราสร้างขึ้นมาเพื่อสิ่งนี้ คุณเลือกหัวข้อที่อยากคุยเอง แล้วฝึกภาษาเกาหลีที่คุณจะได้ใช้จริง

อ่านต่อ วิธีแชทให้เหมือนคนเกาหลี และ สั่งกาแฟโดยไม่ค้าง