วิธีสั่งกาแฟเป็นภาษาเกาหลี: ประโยคที่ใช้ได้จริงทุกคำ
การสั่งกาแฟคือบทสนทนาจริงบทแรกของคนส่วนใหญ่ที่ไปเกาหลี และมันมีสคริปต์ตายตัว เรียนรู้สคริปต์นี้ แล้วคุณจะเดินเข้าคาเฟ่ไหนในโซลก็ได้และเดินออกมาพร้อมเครื่องดื่มที่ถูกต้อง
หนึ่งประโยคที่ทำงานแทนเกือบทุกอย่าง
아이스 아메리카노 주세요.
A-i-seu a-me-ri-ka-no ju-se-yo = ขออเมริกาโน่เย็นค่ะ/ครับ
แพตเทิร์นคือ [สิ่งของ] 주세요 = "ขอ [สิ่งของ] หน่อยค่ะ/ครับ" เปลี่ยนคำได้ตามใจ:
- 카페라테 주세요: ขอคาเฟ่ลาเต้
- 따뜻한 아메리카노 주세요: ขออเมริกาโน่ร้อน
- 물 주세요: ขอน้ำเปล่า
주세요 สุภาพ ใช้กับใครก็ปลอดภัย และใช้ได้ไกลกว่าแค่ในคาเฟ่มาก ถ้าสัปดาห์นี้จะเรียนแพตเทิร์นประโยคแค่อันเดียว เรียนอันนี้แหละ
คำถามที่คุณจะโดนถาม
พนักงานคาเฟ่มักถามสองสามอย่าง คำถามมาเร็วมาก แต่เป็นชุดเดิมเสมอ
1. 사이즈는요?: รับไซซ์ไหนดีคะ/ครับ
작은 걸로 주세요 (เล็ก) / 큰 걸로 주세요 (ใหญ่)
หรือพูดคำทับศัพท์ไปเลย: 레귤러, 라지
2. 드시고 가세요?: ทานที่ร้านไหมคะ/ครับ
네, 먹고 갈게요. ค่ะ/ครับ ทานที่ร้าน
아니요, 포장이요. ไม่ค่ะ/ครับ ใส่กลับบ้าน
포장 (แปลว่าห่อ/บรรจุ) คือคำที่ใช้กันจริงสำหรับซื้อกลับบ้าน ส่วน 테이크아웃 ก็เข้าใจกันเหมือนกัน
3. 적립하세요? หรือ 포인트 있으세요? สะสมแต้มไหมคะ/ครับ
아니요, 괜찮아요. ไม่ค่ะ/ครับ ไม่เป็นไร
ประโยคสุดท้ายนั่น 괜찮아요 คือหนึ่งในประโยคที่มีประโยชน์ที่สุดของภาษานี้ ครอบคลุมทั้ง "ไม่เป็นไร" "ไม่เอาค่ะ/ครับ" "ไม่ต้องห่วง" และ "ฉันโอเค"
จ่ายเงิน
카드로 할게요. จ่ายบัตรค่ะ/ครับ
현금이요. เงินสดค่ะ/ครับ
เกาหลีแทบจะเป็นสังคมไร้เงินสดแล้ว บัตรคือค่าเริ่มต้นและไม่มีใครทำหน้าแปลกใจ
เมื่อเครื่องดื่มเสร็จ คุณอาจได้ยิน 주문하신 음료 나왔습니다 = "เครื่องดื่มที่สั่งเสร็จแล้วค่ะ/ครับ" ประโยคนี้คุณไม่ต้องพูดเองเป็น แค่ฟังออกก็พอ
คำศัพท์ที่ควรจำ
| ภาษาเกาหลี | ภาษาไทย |
|---|---|
| 아메리카노 | อเมริกาโน่ |
| 카페라테 | คาเฟ่ลาเต้ |
| 아이스 / 따뜻한 | เย็น / ร้อน |
| 한 잔 / 두 잔 | หนึ่งแก้ว / สองแก้ว |
| 얼음 빼주세요 | ไม่ใส่น้ำแข็งค่ะ/ครับ |
| 시럽 빼주세요 | ไม่ใส่ไซรัปค่ะ/ครับ |
| 여기서 먹을게요 | ทานที่ร้านค่ะ/ครับ |
เรื่องอเมริกาโน่เย็นในตำนาน
คุณจะสังเกตว่าคนเกาหลีดื่มอเมริกาโน่เย็นกลางฤดูหนาว กลางแจ้ง ท่ามกลางหิมะ มีมุกยอดฮิตเรื่องนี้อยู่: 얼죽아 ย่อจาก "얼어 죽어도 아이스" ("ต่อให้หนาวตายก็ขอเย็น") ลองพูด 얼죽아 กับเพื่อนคนเกาหลีดู แล้วคุณจะได้เสียงหัวเราะกลับมา เพราะนี่คือสแลงประเภทที่ไม่มีใครคาดว่าชาวต่างชาติจะรู้
ฝึกออกเสียงจริง ไม่ใช่ท่องในหัว
อ่านหน้านี้ใช้เวลาสี่นาที แต่การพูด 아이스 아메리카노 주세요 กับคนจริง ๆ แล้วรับมือคำถามเรื่องไซซ์ที่ไม่ทันตั้งตัว เป็นทักษะคนละอย่างโดยสิ้นเชิง และเป็นทักษะที่มักพังตรงหน้าเคาน์เตอร์
ช่องว่างนั้นแหละคือเหตุผลทั้งหมดที่ Episode 1 ของเราเกิดขึ้นในคาเฟ่ย่านซองซู คุณเป็นคนสั่ง ติวเตอร์รับบทบาริสต้า และคำถามจะถาโถมมาแบบสลับลำดับโดยตั้งใจ
เกี่ยวข้องกัน: ทำไมเขาถึงจะถามอายุคุณต่อทันที และ 밥 먹었어요 แปลว่าอะไรกันแน่